សម្រស់កម្ពុជា: November 2017

នៅពេលដែលកូនក្នុងផ្ទៃមានអាយុចាប់ចូល ៧ខែ យើងជាឪពុកអ្នកម៉ាក់ត្រូវការខ្វាយខ្វល់ជាចាំបាច់សម្រាប់ការរៀបចំរឿងមួយចំនួនដើម្បីត្រៀមទទួលយករាជបុត្រា រាជបុត្រី ជាបេះដូង នឹងជាដង្ហើមរបស់យើងដែលនឹងកើតចេញមកក្នុងពេលដ៍ខ្លីខាងមុខ។

ថ្ងៃនេះខ្ញុំនឹងចែករំលែកជាមួយអ្នកទាំងអស់គ្នា នូវរឿងដ៍សំខាន់មួយ ដែលចាំបាច់បំផុតសម្រាប់ត្រៀមរៀបចំ នោះគឺ “៣ វ៉ាលីត្រៀមសម្រាប់សម្រាល” ដើម្បីមានភាពងាយស្រួលក្នុងការរកអ្វីគ្រប់យ៉ាងដែលងាយស្រួលនៅពេលអ្នកស្ថិតនៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យ ម្លោះហើយយើងត្រូវចែកជាពីវ៉ាលី តើក្នុង ៣វ៉ាលីផ្សេងគ្នានេះ មានអ្វីខ្លះ?

វ៉ាលីទី ១ គឺសម្រាប់កូនតូចរួមមាន

· កន្សែងរុំ (គួជ្រើសរើសសាច់ក្រណាត់ណាដែលទន់ល្មើយសម្រាប់ទារក)

· ស្រោមដៃ ស្រោមជើង

· មួក

· ខោអាវ

· សាប៊ូសម្រាប់ទារក

· មុងតូចសម្រាប់ទារក

· ក្នើយកើយតូច

· ដប និង ម្សៅទឹកដោះគោ (បង្ការសម្រាប់ទារកដែលមិនអាចបៅដោះបាន ក្រោយពេលកើត)

· ខោទឹកនោមសម្រាប់ទារក

· ចានធុនមុជទឹកសម្រាប់ទារក

វ៉ាលីទី ២ គឺសម្រាប់លោកប៉ាអ្នកម៉ាក់រួមមាន

· ឯកសារអត្តសញ្ញាណ

· សារ៉ុងសម្រាប់អ្នកអ្នកម៉ាក់

· កន្សែងជូតខ្លួន

· ខោអាវអ្នកអ្នកម៉ាក់ លោកឪពុក (រៀបចំសម្រាប់យ៉ាងច្រើនបំផុត៧ថ្ងៃ)

· ស្រោមជើងអ្នកម៉ាក់

· ច្រាស និងថ្នាំដុសធ្មេញ

· សាប៊ូកក់សក់ សាប៊ូលាងមុខ សាប៊ូដុសខ្លួន

· ខ្សែចងសក់អ្នកម៉ាក់ និងក្រាសសិតសក់

· ខោទឺកនោមសម្រាប់អ្នកម៉ាក់

· សំឡី

· ស្បែកជើង (សម្រាប់ផ្លាស់ប្តូរ)

· គ្រឿងសម្អាងផ្សេងៗ

វ៉ាលីទី ៣ ផ្សេងៗរួមមាន

· សាច់ប្រាក់សុទ្ធ (សម្រាប់ចាយវាយផ្សេងដែលត្រូវអោយមានជាសាច់ប្រាក់សុទ្ធ)

· ក្រដាសអនាម័យ

· ទឹកសុទ្ធ

· កូនកំបិតតូចសម្រាប់ដាក់លើក្បាលកូន (យោងទៅតាមជំនឿរបស់អ្នក)

· ទៀនពិលាការ និងដែកកេះ (យោងទៅតាមជំនឿរបស់អ្នក)

· កន្សែងត្រជាក់

· គំសៀវដាំទឹកអគ្គិសនី

· ស្បោងខ្មៅសម្រាប់ដាក់សម្រាម

· ឆ្នាំងសាកទូរស័ព្ធ

· ចំណីញាំលេង

· ក្រូណូដាក់ឯកសារ

· ឯកសារពិនិត្យផ្ទៃពោះចាប់ទាំងពីខែដំបូងមក

ខ្ញុំសង្ឃឹមថាអត្ថបទមួយនេះនឹងជួយបានច្រើនសម្រាប់ជាពិសេសដល់លោកប៉ាអ្នកម៉ាកថ្មីដែលមានកូនលើកដំបូង។ សូមអោយមានសុវត្ថិភាពសម្រាប់ការសម្រាល និងសូមអោយមានសំណាងល្អនៅមន្ទីរពេទ្យ ជាមួយទារកថ្មីរបស់អ្នក !!

ពិធីសែនដកជើងធូប ជាពិធីសែនមួយនៅក្នុងប្រពៃណីប្រជាជនចិន និងប្រជាជនវៀតណាម។ ពិធីសែនដកជើងធូបនេះ ត្រូវបានធ្វើឡើងចន្លោះពីប្រាំថ្ងៃ ប្រាំមួយថ្ងៃ និងប្រាំពីរថ្ងៃ មុនថ្ងៃចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីចិននិងវៀតណាម។ នេះបើតាមការលើកឡើងរបស់លោក សុខ មាន អ្នកនៅព្រះវិហារចិន វង់ ផេង ស្ថិតនៅខាងលិចសាលាវិទ្យាល័យ ព្រះយុគន្ធរ ក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ។

មុនពេលដកជើងធូប ឬរុះរើបោសសម្អាត និងរៀបចំសាជាថ្មីឡើងវិញ ប្រជាជនចិន និងប្រជាជនវៀតណាម ប្រកាន់នូវប្រពៃណីដ៏ខ្ជាប់ខ្ជួនមួយ គឺត្រូវតែមានរៀបចំពិធីសែនព្រេន។ ពិធីសែនព្រេននេះហើយ ដែលគេហៅថា “សែនដកជើងធូប” ពោលគឺជាពិធីសែនដើម្បីសុំដកជើងធូប និងរៀបចំកំប៉ុង ជើងពាន ឬផើង សម្រាប់ដោតធូបសាជាថ្មីឡើងវិញ ដែលនឹងទុកសម្រាប់ប្រើប្រាស់រយៈពេលពេញមួយឆ្នាំតទៅមុខ។

លោក សុខ មាន បានលើកឡើងថា ពិធីសែនដកជើងធូប ជាពិធីសែនមួយក្នុងចំណោមពិធីសែនព្រេននានា នៅក្នុងប្រពៃណីប្រជាជនចិន និងប្រជាជនវៀតណាម ដែលគេធ្វើនៅរយៈពេល ប្រាំថ្ងៃ ប្រាំមួយថ្ងៃ និងប្រាំពីរថ្ងៃ មុនថ្ងៃចូលឆ្នាំថ្មី រៀងរាល់ឆ្នាំ។ ពោលគឺថ្ងៃទី២៣ ( ប្រតិទិនចិន-វៀតណាម ) សម្រាប់ប្រជាជនវៀតណាម នៅថ្ងៃទី២៤ សម្រាប់ចិនកន្តាំង សម្រាប់ចិនទាជីវ គេធ្វើនៅថ្ងៃទី២៥ នៃប្រតិទិនចិន-វៀតណាម ដែលឆ្នាំនេះត្រូវនឹងថ្ងៃទី១៦ ទី១៧ និងថ្ងៃទី១៨ ខែមករា ឆ្នាំ២០១២ នៃប្រតិទិនឆ្នាំសកល។

លោក សុខ មាន ជាអ្នកស្នងរូបនៅព្រះវិហារ វង់ ផេង ខាងលិចសាលាព្រះយុគន្ធរ ដែលមានក្បូរក្បាច់រចនាតាមបែបចិន-វៀតណាម បានលើកឡើងថា “ការដែលយើងទៅប៉ះពាល់ រើរុះ លើក ដាក់ ពាន ឬផើងជើងធូបនោះ ម្ចាស់ជើងធូប ( ទេវតា និង កុង ម៉ា … ) មិនសប្បាយចិត្តទេ!”។

លោក សុខ មាន បានលើកឡើងថា “ការដែលគេមិនហ៊ានដកជើងធូបនៅថ្ងៃណាមួយ មុនពេលបានធ្វើពិធីសែនដកជើងធូបនោះ មកពីគេមិនហ៊ានប៉ះពាល់ពាន ឬផើងជើងធូប។ មិនហ៊ានប៉ះពាល់ពាន ឬផើងជើងធូប ព្រោះតែគេខ្លាចទេវតា ឬ កុង ម៉ា មិនសប្បាយចិត្ត។ ប្រជាជនចិន ក៏ដូចជាប្រជាជនវៀតណាម និងពលរដ្ឋខ្មែរ ដែលកាត់សែស្រឡាយចិន-វៀតណាម មិនហ៊ានបំពានប្រពៃណី ឬធ្វើឱ្យទេវតា កុង ម៉ា អាក់អន់ ឬឃ្នើសចិត្តឡើយ ត្បិតគេខ្លាចអ្នកទាំងនោះ ( ទេវតា កុង ម៉ា… ) មិនជួយថែរក្សា ចម្រុងចម្រើនដល់ពួកគេ”។

អ្នកនៅវិហារចិន លោក សុខ មាន បានរៀបរាប់ដោយសំដីប៉ៃឡាំ ជាភាសាខ្មែរថា “ពិធីសែនដកជើងធូប ដើម្បីដកជើងធូប និងរៀបចំពាន ឬផើងជើងធូបឡើងវិញ ដើម្បីដឹងគុណដល់ទេវតា កុង ម៉ា ដែលបានថែរក្សា និងឲ្យយើងចម្រុងចម្រើនអស់ពេញមួយឆ្នាំកន្លងមក។ ពិធីនេះក៏ដើម្បីជូនដំណើរទេវតា កុងម៉ា ត្រឡប់ទៅឋានទេវលោក ឬឋានលើ”។

នៅពាន កំប៉ុង ឬផើងជើងធូបទាំងនោះ គេរក្សាទុកជើងធូបប្រាំសរសៃនៅកន្លែងទេវតា។ ចំណែកនៅកុងម៉ា គេរក្សាទុកជើងធូបបីសរសៃ។ អ្នកកាត់ចិន-វៀតណាមខ្លះ ក្រោយពីដកជើងធូបហើយ ត្រូវអុចធូបសាជាថ្មីនោះ ដោយនៅកន្លែងទេវតា អុច ៥ សរសៃ និងនៅកន្លែងកុងម៉ា ៣ សរសៃ ដែលជាការទទួលស្វាគន៍ទេវតា និងកុង ម៉ា ដែលនឹងចុះមកបីបាច់ថែរក្សាចម្រុងចម្រើនដល់ប្រជាជនចិន-វៀតណាម នៅថ្ងៃសែនសម្រាប់ឆ្នាំថ្មី។

លោក សុខ មាន ក៏បានបន្ថែមថា ប្រពៃណីដែលជាត្រណមរបស់ប្រជាជនចិន ក៏ដូចជាប្រជាជនវៀតណាម សម្រាប់រយៈពេលមួយឆ្នាំ ជើងធូប ឬកន្ទុយធូប ត្រូវគេដកតែម្តងប៉ុណ្ណោះពីកំប៉ុងផើង ឬពានសម្រាប់ដោតធូប។ ពោលគឺចាប់ពីដើមឆ្នាំ រហូតដល់ចុងឆ្នាំ ទើបគេហ៊ានរុះរើ និងដកជើងធូប និងរៀបចំឡើងវិញ។

នៅប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសនៅតាមទីប្រជុំជន នៃបណ្តាខេត្តក្រុងនានា ក៏ដូចជានៅរាជធានីភ្នំពេញ មិនថាតែអ្នកដែលមានសាច់ឈាមជាចិន និងវៀតណាមសុទ្ធសាធ ឬអ្នកជាប់សែស្រឡាយចិនបន្តិចបន្តួចឡើយ សូម្បីអ្នកខ្លះដែលមានឈាមជ័រជាខ្មែរ សព្វថ្ងៃក៏ធ្វើពិធីសែនដកជើងធូប និងសែនពេលចូលឆ្នាំចិនផងដែរ។

ប៉ុន្តែនៅពេលសួរថា តើអ្នកបានចេះ ឬយល់ដឹងអំពីប្រពៃណីសែនដកជើងធូប ដែរឬទេ?។ ចម្លើយស្ទើរតែមួយរយភាគរយ សុទ្ធតែឆ្លើយថា “មិនដឹងដែរ! តែធ្វើនេះ ( សែនដកជើងធូប ) តាមគេ តាមឯង ដែលជាទម្លាប់តៗគ្នាមក”។

យ៉ាងណាក៏ដោយ ប្រពៃណីសែនដកជើងធូប ត្រូវបានប្រជាជនចិន វៀតណាម និងប្រជាជនកម្ពុជា មានសែស្រឡាយចិន និងជនជាតិវៀតណាមនៅកម្ពុជា បានប្រារព្ធធ្វើជារៀងរាល់ឆ្នាំ នៅប្រាំ ឬប្រាំមួយថ្ងៃ ឬក៏ប្រាំពីរថ្ងៃមុនថ្ងៃសែនចូលឆ្នាំចិន។

សម្រស់កម្ពុជា

Thursday, November 30, 2017

វ៉ាលីសម្រាប់ត្រៀមសម្រាល

Tuesday, November 28, 2017

តើអ្វីទៅជា ពិធីសែនដកជើងធូប?